BAJKOAN2
Z cyklu „Per Ars ad Astra”
Albo
Albo lobotomia ekonomiczna i utrata człowieczeństwa
– albo korona Ducha prześliczna i szata twego dostojeństwa,
albo kod kreskowy na czoło i spryskiwanie reklamą
– albo: No logo i veto - obywatelskiej dojrzałości tamą,
albo frymarczenie i w targowisko Ziemi obracanie
– albo Chrystusa przykład i ze świątyni przekupniów wygnanie,
albo dobro osobiste i mogiła egoizmu
– albo dobro powszechne i ogrójec altruizmu.
Albo ekonomiczna okupacja i faszyzm kulturowy
– albo dzieci indygo świt i świat cudami nowy,
albo bezruch i milczeniem twym zgoda na środowiska krzyżowanie
– albo solidarny marsz poza matrix i ludzkości zmartwychwstanie,
albo kolaps ekologiczny i człowiek: rak planety
– albo zmiana paradygmatu i jutrzenka Bogini - kobiety,
albo totalitarna myśl i cywilizacji grób masowy
– albo ewolucja świadoma i w mentalności skok kwantowy.
Albo głowy w piasek chowanie i kolaboracji defekt
– albo globalny bojkot i masy krytycznej efekt!
Rada
Albo pastorał, pasterz i chcąc nie chcąc: barany
– albo kaduceusz i tyś pasterzem, tyś Prawdą, tyś niepokalany,
albo uświęcanie innych i entuzjastyczna z siebie abdykacja
– albo twojej świętości i kapłaństwa celebracja,
albo autorytetów łaknienie: twej duszy progeria
– albo metanoja3 i twojego życia ewangelia,
albo strach pantokrator, dogmat i ciernie
– albo drogą twej Misji: z Sercem na dłoni, mężnie, sobie wiernie.
Albo ołtarze cierpieniu wznoszone i agonii kult obsesyjny
– albo szamanka deszcz zamawia i: Bóg nie jest religijny,
albo mamut doktryny i miłości cielesnej tłumienie
– albo Hieros Gamos4 i w ekstazie zespolenie,
albo Kościół i męka, że Bóg z drugiej ręki
– albo medytacji życiodajne źródło i: koniec udręki,
albo inkwizycja, krucjaty i morze krwi uderzające dzisiaj o Skałę
– albo przybytku Sophii nastanie, ku Bogini-Boga chwale.
Albo ideologii sztanca i odwieczny archetyp ofiary
– albo przebudź się i wstań! Wstań i idź w bezmiary!
Gracioso
Albo pandemia normozy i: Rób jak wszyscy
– albo wzbił się w niebo orzeł i: Żegnajcie mi bliscy,
albo nieświadoma drzemka i wspoły z raki
– albo sobą bycia dzieło sztuki i gwiezdne szlaki,
albo konsumentów plankton i zdrada swych marzeń
– albo współtworzenie i magia synchronicznych zdarzeń,
albo grubiaństwo, brzydota i formy rozkładu rozliczne
– albo rozsadniki Piękna i życie autoteliczne.
Albo entropia psychiczna i galery materializmu jeńców
– albo satori5 ideał i taniec boskich szaleńców,
albo knebel konwencji i kałuże filisterstwa
– albo Arhatów6 śpiew i ocean bohaterstwa,
albo tyrania ego i ponure wycie w norze
– albo Kundalini7 zew i: Dzięki Ci za wszystko Boże!
albo karmy8 sidła i niemocy kazamaty
– albo woli skrzydła i: z impetem przez światy.
Albo świadomość społeczna i komfortu ruchome piaski
– albo jak Bodhisattwa9:
przez dni Służby, przez mur wrogości, przez dni łaski!
......................................................
Albo sarkofag historii i inwalidzkie kule
– albo Iluminacja, Oświecenie
i każdy jak Chrystus, jak Budda: Ducha Królem!
Tak, tak.
Bydgoszcz, wrzesień 2005 (1) Alborada del Gracioso (hiszp.) – Poranna Pieśń Trefnisia (również tytuł kompozycji Maurycego Ravela).
Gracioso – też typowa postać dramatu hiszpańskiego czasów Calderona i Lope de Vegi.
(2) Koan (jap.) – dosłownie: sprawa publiczna. Temat do medytacji wykorzystywany przez mistrzów Zen w celu ułatwienia uczniom przełamania barier świadomego umysłu i osiągnięcia Oświecenia. Tutaj: neologizm ukuty przez autora z wyrazów bajka i koan.
(3) Metanoja (gr.) – pojęcie oznaczające zmianę sposobu myślenia i postępowania, odnowę duchową.
(4) Hieros Gamos (gr.) – Hierogamia, Święte Gody, Święte Zaślubiny. Misterium mitycznych zaślubin bóstw Nieba i Ziemi, np. Ozyrysa i Izydy, animusa i animy. Zaślubiny są też metaforą zharmonizowania wewnętrznych sił życiowych jednostki. Gdy człowiek równoważy w sobie pierwiastek męski i żeński, wkracza w uniwersalny androgynizm, który jest bramą do głębszych misteriów świadomości.
(5) Satori (jap.) – w buddyzmie zen: doświadczenie mistyczne, w którym ma się poczucie bycia integralną częścią wielkiego kontinuum wszechrzeczy. Chwilowa przemiana dająca przedsmak Oświecenia.
(6) Arhat (sanskr.) – w buddyzmie: ideał człowieka dążącego płomiennie do Oświecenia.
(7) Kundalini (sanskr.) – energia witalna spoczywająca uśpiona u bazy kręgosłupa, reprezentowana jako zwinięty w kłębek wąż. Przebudzona – wędruje centralną nadi Sushumna do czakry na szczycie głowy: Sahasrara, zrywa łańcuchy iluzji i prowadzi człowieka do Oświecenia.
Carl Jung w swoich „Komentarzach psychologicznych na temat kundalini” napisał, iż gdy człowiek potrafi obudzić kundalini tak, by mogła ona rozwinąć w nim cały swój potencjał, otwiera się przed nim świat, który różni się zasadniczo od tego, który znał. Jest to świat wieczności.
(8) Karma (sanskr.) – prawo przyczyny i skutku mówiące, iż każda myśl, słowo i czyn dają określone rezultaty, które mają wpływ na rozwój duchowy człowieka.
(9) Bodhisattwa (sanskr.) – Oświecony Byt, który uwolnił się od karmy i który inkarnuje się dobrowolnie, by – w duchu Służby – wspomóc ludzkość w jej ewolucyjnej wędrówce.